Śrimat Bhupendranath Sanyal

Promieniujący Jogin

Urodził się 20 stycznia 1877 roku w Sadhan Para w okręgu Nadia w Bengalu na wschodnim wybrzeżu Indii. Okręg Nadia jest uważany za najbardziej święty w całych Indiach, ponieważ wiele boskich osobowości się tam narodziło. W wieku dwóch lat, Szri Sanjal Mahasaja utracił matkę. Większość swojego dzieciństwa spędził pod opieką brata matki i swojej starszej siostry i jej męża. Pod tą troskliwą opieką dorastał i rozkwitał duchowo z wewnętrzną radością. Już od dzieciństwa Sanjal Mahasaja, znany także jako Bhupendrath Sanjal, był bardzo uduchowiony. Nie tracił swego czasu niepotrzebnie. Jako, że urodził się w rodzinie bramińskiej, wyrastał w sprzyjającym środowisku. W wieku trzynastu lat został inicjowany w system Gajatri mantry, którą praktykował z oddaniem. Dobre towarzystwo czyni człowieka dobrym, a on miał szczęście cieszyć się towarzystwem wielu świętych, mnichów i duchowo rozwiniętych osobowości. Odwiedzał również wiele świętych miejsc. W dzieciństwie i wczesnej młodości Sanjal Mahasaja często chorował i cierpiał z powodu wielu dolegliwości. . Z tego powodu opuszczał zajęcia szkolne. Był nawet taki moment, że prawie nie dawano mu nadziei na przeżycie. Natomiast bez względu na okoliczności nigdy nie zaniedbywał swojej duchowej nauki i praktyki. 23 czerwca 1893 roku, w wieku szesnastu lat, Sanjal Mahasaja, stanął z rękami wypełnionymi kwiatami przed obliczem swego przyszłego mistrza Szri Lahiri Mahasaji. Poprosił go o to, aby zostać jego uczniem i być inicjowanym w świętą ścieżkę Krija Jogi. Boski mistrz przyjrzał się pokornemu chłopcu i zdecydował się na zostanie jego przewodnikiem na ścieżce samo-urzeczywistnienia. Między 1893 i 1895 rokiem Sanjal Mahasaja uczęszczał do szkoły a w między czasie wielokrotnie spotykał się z Lahiri Mahasaji. Dodatkowo utrzymywał regularną korespondencję ze swoim mistrzem. W tym krótkim okresie Sanjal Mahasaja zrobił bardzo duże postępy w praktyce i Lahirii Mahasaja upoważnił go do nauczania Krija Jogi. W ten sposób stał się on najmłodszym nauczycielem w tradycji Krija Jogi. Przed swoim mahasamadhi we wrześniu 1895 roku, Lahirii Mahasaja poinstruował swego ucznia aby nauczył się wyższych technik od Szri Panchan Bhattacharji a następnie rozprzestrzeniał naukę Krija Jogi wśród szczerych poszukiwaczy. Po skończeniu szkoły Szri Sanjal Mahasaja miał wielkie pragnienie zostać mnichem, ale jego przeznaczenie było inne. Zamiast tego dane mu było pójść w ślady swojego mistrza i ożenić się. W 1898 roku, w wieku 21 lat, poślubił Kali Dasi Devi, oddaną i pobożną kobietę. Jego duchowa praktyka nigdy nie straciła z powodu małżeństwa i rozmaitych problemów rodzinnych. Szri Sanjal Mahasaja został pobłogosławiony dwoma synami i czterema córkami. Synowie z biegiem czasu także zostali nauczycielami Krija Jogi. W 1902 roku Szri Sanjal Mahasaja osiągnął stan samo-urzeczywistnienia. W następnych latach pracował jako nauczyciel i stał się założycielem, razem z laureatem nagrody Nobla Rabindranathem Tagore, Instytutu w Shantiniketan. Później instytut przeobraził się w znany Uniwersytet. W 1923 roku został powołany do życia Gurudham, aszram w Puri, a w 1924 roku następny aszram w Bhagalpur, w stanie Bihar. Te dwa aszramy stały się głównymi ośrodkami jego duchowej aktywności. Inicjował tysiące uczniów w ścieżkę Krija Jogi i służył im jako boski przewodnik. Przez długi okres czasu mieszkał w Puri, dzięki czemu miał z nim bliski kontakt Paramahamsa Hariharananda. Hariharanandadżi otrzymał od niego inicjacje w wyższe stopnie Krija Jogi. Szri Sanjal Mahasaja napisał w Bengali komentarze do Bhagavad Gity i wiele innych duchowych książek, które zostały przetłumaczone na inne hinduskie języki. 7 listopada 1959 roku odeszła z tego świata jego żona a 18 stycznia 1962 roku on sam wszedł w mahasamadhi. Jego całe życie było czasem wielkiej aktywności. Chociaż żył w małżeństwie i był dobrym ojcem dla swojej szóstki dzieci to oddał swoje życie duchowej praktyce i rozprzestrzenianiu Krija Jogi. Był bardzo prostą i piękną osobą, był jak wielki Riszi ze starożytnych czasów żyjący w nowoczesnym świecie. Wiele osób nie wie zbyt dużo na jego temat, ponieważ pracował w ciszy i oddaniu. Był wielkim joginem, boskim przewodnikiem i mistrzem, autorem wielu książek o duchowości, mężem, nauczycielem i prawdziwie kochał ludzkość. Był boskim instrumentem w prowadzeniu ścieżką duchową niezliczonych osób żyjących na łonie rodziny, brahmaczariów i mnichów. Wśród jego uczniów, Jwala Prasad Tiwari, Nikhil Brahmachari, jego dwaj synowie Kashipati i Girijapati, a także nasz obecnie żyjący mistrz Paramahamsa Hariharananda stali się narzędziami w przekazywaniu świętej nauki Krija Jogi następnym pokoleniom szczerych poszukiwaczy .